جلسه لژیون امروز دوشنبه مورخ 22/12/90 با استادی جناب آقای بابایی برگزار شد که خلاصه ای از آن را با هم مرور می کنیم ....

خلاصه سخنان استاد :

شخص در کنگره شاید در بیشتر مواقع دانایی و دانش در مورد موضوعی را می داند ولی چون در مسیر آن حرکت نمی کند نتیجه ای هم بدست نمی آورد .

من اگر طبق قوانین و مقررات و حرمت های کنگره حرکت کنم و در چهارچوب اهداف کنگره باشم و پیش بروم آنوقت حرکتی که می کنم حرکتیست سازنده که با توجه به ان می توانم به مقصد که همان رهایی از بند اعتیاد باشد برسم .

همیشه در ابتدای ورود به کنگره دانایی که من دارم در چهارچوب همان ساختارهای غلطی است که موتد مخدر برای من درست کرده است که این دانسته ها برای درمان و رهایی من هیچ فایده ای ندارد . من باید به این دانایی برسم که اطلاعاتی که دارم برای درمان اعتیاد به درد من نمی خورد چرا که اگر این دانسته ها سازنده بود من سالها درگیر مواد مخدر نبودم . پس من باید ظرف خود را از این دانسته های پوچ خالی کرده و سر سپرده ی راهنمای خود شوم چرا که راهنما در وادی مواد مخدر و اعتیاد به نفس مطمئنه رسیده است و می تواند چراغ روشن برای من در این مسیر تاریک باشد و پر پیچ و خم باشد .

من باید همیشه در طول مسیرم در کنگره با هر پله ای که کم می کنم و وارد پله ی بعدی می شوم یک پله از ساختارهای غلط خود کم کرده و یک پله به دانایی خود و ساختارهای مثبتی که دارم شکل می دهم اضافه کنم تا بتوانم با رسیدن به انتهای مسیر که همان رهایی از بند اعتیاد است ساختارهای غلط خود را کم کرده و به ساختارهای مثبتم اضافه کنم ، تا در سفر دوم مسیری هموارتر داشته باشم.

 یکی

 ضعیف بود که هر به دو شب افطار کردی و دیگر قوی که روزی

 سه بار خوردی اتفاقاً بر در شهری به تهمت جاسوسی گرفتار

 آمدند هر دو را به خانه‌ای کردند و در به گل برآوردند بعد از دو

 هفته معلوم شد که بی‌گناهند در را گشادند قوی را دیدند مرده و

 ضعیف جان سلامت برده مردم در این عجب ماندند حکیمی گفت

 خلاف این عجب بودی آن یکی بسیار خوار بوده است طاقت

 بینوایی نیاورد به سختی هلاک شد و این دگر خویشتن‌دار بوده

 است لاجرم بر عادت خویش صبر کرد و به سلامت بماند. 

چو کم خوردن طبیعت شد کسی را

چو سختی پیش‌اش آید سهل گیرد

سعدی

مردی، اسب اصیل و بسیار زیبایی داشت که توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کرد. همه آرزوی تملک آن را داشتند.

باديه‌نشین ثروتمندی پیشنهاد کرد که اسب را با دو شتر معاوضه کند، اما مرد موافقت نکرد.

حتی حاضر نبود اسب خود را با تمام شترهای مرد باديه‌نشین تعویض کند.

باد‌يه‌نشین با خود فکر کرد: حالا که او حاضر نیست اسب خود را با تمام دارایی من معاوضه کند، باید به فکر حیله‌ای باشم.

روزی خود را به شکل یک گدا درآورد و در حالی که تظاهر به بیماری می‌کرد، در حاشیه‌ جاده‌ای دراز کشید.

او می‌دانست که مرد با اسب خود از آنجا عبور می‌کند. همین اتفاق هم افتاد...

مرد با دیدن آن گدای رنجور، سرشار از همدردی، از اسب خود پیاده شد به طرف مرد بیمار و فقیر رفت و پیشنهاد کرد که او را نزدیک پزشک ببرد.

مرد گدا ناله‌کنان جواب داد: من فقیرتر از آن هستم که بتوانم راه بروم. روزهاست که چیزی نخورده‌ام و نمی‌توانم از جا بلند شوم. دیگر قدرت ندارم.

مرد به او کمک کرد که سوار اسب شود. به محض اینکه مرد گدا روی زین نشست، پاهای خود را به پهلوهای اسب زد و به سرعت دور شد.

مرد متوجه شد که گول باديه‌نشین را خورده است. فریاد زد: صبر کن! می‌خواهم چیزی به تو بگویم.

باديه‌نشین که کنجکاو شده بود، کمی دورتر ایستاد.

مرد گفت: تو اسب مرا دزديدی. دیگر کاری از دست من برنمی‌آید، اما فقط کمی وجدان داشته باش و یک خواهش مرا برآورده کن.

"برای هیچ‌کس تعريف نکن که چگونه مرا گول زدي..."

باديه‌نشین تمسخرکنان فریاد زد: چرا باید این کار را انجام دهم؟!

مرد گفت: چون ممکن است، زمانی بیمار درمانده‌ای کنار جاده‌ای افتاده باشد. اگر همه این جریان را بشنوند، دیگر کسي به او کمک نخواهد کرد.

باديه‌نشین شرمنده شد. بازگشت و بدون اینکه حرفی بزند ، اسب اصیل را به صاحب واقعی آن پس داد...

"  آقای محمد اسدالهی مسن ترین عضو لژیون "

 50 سال تخریب با آنتی ایکسهای ( شیره , تریاک و الکل )

مدت سفر اول ( درمان ) 14 ماه ، به روش درمانی DST

با راهنمایی جناب آقای حسن بابائی

 در مورخ 90/12/17 به رهائی از بند اعتیاد رسید

این روز زیبا را از طرف خودم و همه بچه های لژیون به محمد عزیز و خانواده محترمش و استاد راهنمای گرانقدرمان جناب آقای حسن بابائی تبریک عرض مینمایم